February 11, 2010 0

Verzet met melk

By in Gedacht, Gedronken

Herinnert u zich nog de plotse golf van van massahysterie die door de stad spoelde, toen bekend raakte dat er een Starbucks in het Centraal Station zou komen? Ik wel: in plaats van mee te surfen, dobberde ik verdwaasd rond in een plasje van verzet. Eenzaam, maar vastberaden. Noem me ouderwets, maar ik drink mijn koffie liever in een intieme setting, uit een porseleinen kopje, met een koekje erbij. Koffie drinken doe ik graag en weldoordacht. En dus niet eender waar. Zo mag ik in een werklustige bui graag in Revista vertoeven. Het is er licht, er is draadloos internet en mocht je laptop crashen, zijn er papieren kranten om de virtuele leemte op te vullen. In dezelfde categorie slenter ik op vrije dagen ook blijgezind naar Caffènation- de eerste, die in Hopland. Bovenop een draadloze verbinding met de rest van de wereld krijg je er een oergezellig stadstuintje bij je koffie, en er liggen oneindige stapels glanzende damesbladen, waar immer veel uit te leren valt. In een meer asociale bui verdwijn ik dan weer gaarne in de reusachtige cocon die De Foyer is, waar ik me verschalk in een hoekje en gewoon om me heen kijk. Wie heeft er een krant of een koekje nodig als je je kan laven aan grandeur. (…) Het Centraal Station heeft natuurlijk ook cachet. Je kan er aardig mensen kijken. En een mens moet mee met zijn tijd. Binnen een week of twee is het zover, dan gaat de boel officieel open, zag ik vandaag, toen ik van de trein stapte en snakte naar een bakje troost. Misschien, heel mischien collaboreer ik wel. Verzet is tenslotte maar zo sterk als de koffie die je drinkt.

Tags: , , , , ,

Leave a Reply