July 10, 2013 2

Van oude mensen en dingen die niet stilstaan

By in Gehoord, Gezien

Ik heb zondag zitten janken in een loods in de haven. Ik was naar Nerf gaan kijken, een prachtige voorstelling van Ultima Thule over een koppel oude besjes dat aan de vooravond van hun tachtigste huwelijksverjaardag ontsnapt uit het rusthuis en op roadtrip gaat. Het was figurentheater, dus de bejaarde besjes werd niet gespeeld door acteurs, maar door poppen. Enfin, door twee acteurs die elk een pop vasthielden, zoiets. Nu ben ik nogal van het goedgelovige type (ik was elf en een half toen mijn toenmalig beste vriendinnetje mij vertelde dat sinterklaas niet bestond. Man, toen heb ik ook gejankt! Dat valse loeder heeft trouwens sinds die dag mijn barbies nooit nog mogen aanraken. Vriendinnetje? Van mijn gat, ja.) dus ik trapte er natuurlijk van de eerste minuut in, in die poppen. En toen er een van de poppen doodging, hield ik het niet meer droog.

Toen ik een dag later voor een rood licht stond te wachten en er aan de overkant een stokoud besje naar me lachte, zo eentje met schattig wit haar en flinterdunne beentjes, lachte ik heel vriendelijk terug. Het besje leek als twee druppels water op de pop uit de voorstelling, mijn jeugdig hart smolt als een waterijsje. Omdat er geen verkeer was, omdat ik ongeduldig ben en omdat ik een trein moest halen, stak ik snel het zebrapad over. Ik moest me inhouden om dat besje in het voorbijgaan niet over haar pluizige hoofdje te aaien, toen ze plots met een perkamenten vinger bijna in mijn oog pookte en keihard krijste: DRAAJ LITERS BLOED ZEN DER IER JUST GEVLOEID, MASKE! Gelukkig sprong het licht op dat moment op groen en moest ze de andere kant uit. Ze siste over haar frêle schoudertje nog iets over verkeersslachtoffers en mensen zoals ik en toen verdween ze in de massa op de Meir. Misschien maar goed dat ik niet meer in sinterklaas geloof, wellicht is het net zo’n bejaarde hufter als die honderdjarige heks aan dat verkeerslicht. En nog iets: ik ga nooit nog te voet naar het station. Levensgevaarlijk is het, met al die loslopende oudjes.

 

Tags: , , , , , , , , , ,

2 Responses to “Van oude mensen en dingen die niet stilstaan”

  1. pe says:

    Gelukkig had ze geen paraplu bij :-)

  2. Anne says:

    Je hebt dan nog geluk gehad maske, mijn dochter heeft daar 150€ boete opgelopen daar ze met rood licht was overgestoken … en ‘t was een jong poepke die politieagente!

Leave a Reply