October 29, 2012 0

“Wat zeg je? Flesje chablis?”

By in Gedaan

In Memoriam Sylvia Kristel (1952 – 2012)

De tijd is gekomen om u te vertellen over die keer dat ik wijlen Sylvia Kristel, moge zij rusten in vrede, vriendelijk doch kordaat een glas Sambuca afhandig maakte, haar in mijn tweedehands sardienenblik propte en een dolle rit richting Antwerp Expo aanving.

November 2007. Uw dienaar werkt thans voor een literair bastion dat boeken uitgeeft. Echte boeken, gedrukt op papier en zo. Mijn officiële titel luidt pers- en promotiemedewerker, hetgeen zich in de praktijk doorgaans vertaalt in het uitscheuren van recensies en het overtypen van isbn-nummers. Mooie tijden. Het is ook Boekenbeurs, mijn allereerste Boekenbeurs als pers- en promotiemedewerker. Mijn laatste ook, maar dat weet ik dan nog niet. Eén van de publiekstrekkers in dit literaire carnaval is de lichtjes legendarische Sylvia Kristel, die haar biografie Naakt komt promoten. Mijn baas, de promotionele dominatrix van het Vlaamse boekenvak, heeft het razend druk en geeft me de opdracht om Sylvia Kristel op te halen aan haar hotel en haar, eens op de plaats van bestemming, naar de zaal te begeleiden waar ze geïnterviewd zal worden. Gezwind rijdt uw dienaar naar het hotel waar mevrouw Kristel verblijft. Uw dienaar schudt de hand van het icoon en houdt als een doorgewinterde pers- en promotiemedewerker de deur van de taxi open. De taxi is de straat nog niet uit of staat al vast in het verkeer. Muurvast. Er beweegt niks. Mevrouw Kristel, voorheen nog opperbest gezind dankzij een lichte lunsj met een héérlijk wijntje d’erbij, zucht. De klok tikt, ik panikeer. We gaan hopeloos te laat komen. Tenzij… ha! Ik bel mijn zus, die op dat moment boven mij woont en een sleutel van mijn appartement heeft. Het appartement waar een piepklein maar alleraardigst autootje voor staat. Míjn autootje. Mijn redding, quoi!

Zus neemt op. Of ze thuis is. Dat is ze. Of ze de sleutel van mijn auto kan zoeken. Dat kan ze. Of ze als de bliksem kan instappen en naar het Mechelseplein rijden. Dat kan ze ook, al begrijpt ze niet waarom. ‘Sylvia Kristel en ik stappen NU uit de taxi. Afspraak voor Kapitein Zeppos.’ Zus, filmfan in hart en nieren, in paniek. Sylvia Kristel?! Dé Sylvia Kristel?! In mijn ene oor iets over ongekamd haar en een joggingbroek, in mijn andere oor nog meer gezucht. Sylvia Kristel heeft dorst. Of we niet ergens wat kunnen gaan drinken, tot de file oplost. Ik leg haar uit dat daar geen tijd voor is. Met tegenzin stapt ze uit de taxi, die inmiddels helemaal ingesloten is, en volgt ze mij. Haar humeur klaart op als ze de rode neonletters van Kapitein Zeppos ziet. Voor ik het weet staat ze in het café met een glas Sambuca in haar hand. Net op dat moment toetert er iemand. Ik gun mevrouw Kristel nog één slok, ruk dan het glas uit haar handen en plooi haar op, zodat ze in mijn auto past. Kristel kijkt verbaasd naar zus. Zus grijnst. Kristel snapt er niks van. Waar is de taxi nou naartoe? Ik roep: ‘plankgas, zus!’. We razen tegen een helse 30 km/u de stad door. Sylvia Kristel heeft op dat moment nog steeds dorst. Ik denk aan mijn baas, de dominatrix, en piep paniekerig dat we te laat gaan komen. Zus stelt me gerust dat dat hip is in artistieke kringen. Dat noemen ze fashionably late, zegt ze. La Kristel schiet wakker. ‘Wat zeg je? Flesje chablis?’ Zus en ik kijken naar elkaar in de achteruitkijkspiegel. We arriveren op de Boekenbeurs. Sylvia Kristel vraagt waar de cafetaria is. Ze wil eerst nog wat drinken. Ik negeer haar. We bereiken de zaal waar ze geïnterviewd wordt. Iedereen zit al klaar. De interviewster sist kwaad dat we te laat zijn. Sylvia Kristel neemt plaats, het interview verloopt vlekkeloos, mevrouw Kristel pinkt een traantje weg als ze het over Hugo Claus heeft, het publiek heeft hoorbaar een brok in de keel. Ze krijgt een daverend applaus en signeert nog wat boeken. Ik snak naar een borrel. Of twintig.

Vijf jaar later. Sylvia Kristel is vorige week begraven. Ik heb afscheid genomen van mijn auto. Mijn zus woont niet meer boven me. Het literaire bastion is verhuisd, gefuseerd en geherstructureerd. Niks is nog hetzelfde. Gelukkig begint straks de Boekenbeurs, die heerlijke houvast in de Vlaamse folklore. Allen daarheen. Ik heb bij deze een dijk van een boekentip voor u. Naakt, de biografie van Sylvia Kristel, uitgegeven door De Bezige Bij. Drinkt u er vooral een flesje chablis bij. Of twee.

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

Leave a Reply