October 8, 2012 0

Vogeltje, gij zijt gevangen

By in Gedaan

Vrijdag vroeg ik mij opeens af of ik op Twitter  moest gaan. Zeggen ze dat eigenlijk zo? Op Twitter gaan? Soit, ik dus naar twitter.com. Ik dacht, ik zal daar eens wat rondkijken. Beetje de buffettoerist uithangen. Eerst eens kijken wat er allemaal is, en dan pas m’n bordje volscheppen. In sommige milieus is dat een beproefde methode. Maar voor ik het wist had ik me geregistreerd en had ik dus een Twitter-account. Onder mijn eigen naam dan nog, en daar was ik eigenlijk niet zo blij mee. Ik heb namelijk de neiging om mij te verstoppen voor satellieten en zoekrobotten en zo. Zoekrobotten zien er volgens mij uit zoals Dementors, en die gasten wil je niet tegenkomen. Ik dus naar de instellingen om de boel aan te passen, bleek dat ‘De Commentator’ al was ingenomen, en ‘Altijd Commentaar’ te lang was als gebruikersnaam. En zo heb ik alsnog mijn eigen naam te grabbel gegooid. Ik heb nog even getwijfeld, maar de Dementors weten toch al lang dat ik mijn haar met Ultra Doux van Garnier was en zo, wat maakt het ook allemaal uit. Let op mijn woorden: Google, da’s de Stasi van de 21e eeuw.

Bon, Twitter dus. Bij wijze van welkomstpakket stelde Twitter mij zomaar, gratis en voor niks, vijf mensen voor om te volgen. De eerste was Astrid Bryan, de tweede mijn lief  en de drie anderen kende ik niet. Straf vond ik dat. Astrid Bryan interesseert mij zo niet, maar mijn lief in een welkomstpakket, daar ben ik altijd blij mee natuurlijk. Ik ben hem dan maar beginnen volgen, al klinkt dat een beetje griezelig. Soit. Dit allemaal maar om te zeggen dat ik op Twitter zit, als @ValerieEyckmans. U kan mij voortaan dag en nacht volgen, en ik kan u daar niet voor aanklagen. #langlevesocialemedia


Leave a Reply