December 14, 2011 0

When the shit hits the fan

By in Gekocht

Vorig jaar had ik op 24 december exact twee uur de tijd om al mijn kerstinkopen te doen. En met mijn kerstinkopen bedoel ik: die van mijn lief. Mijn lief vergeet zulke dingen namelijk. En met vergeten bedoel ik: zo lang mogelijk negeren. De kapoen. Iedereen weet natuurlijk dat deze strategie enkel werkt bij problemen, niet bij kerstinkopen. Alzo wil de jaarlijkse traditie dat de Commentator, een zenuwcrisis nabij, het heft in eigen handen neemt en vlak voor het vallen van kerstavond in een vlaag van hoop, geloof en liefde de stad in duikt, met de onverschrokkenheid van Rambo. Eens gevangen in een betonnen jungle, tussen vijfduizenden andere wanhopigen, gaat het scenario meestal als volgt: de hoop slaat dra om in ongeduld, het geloof in verbijstering en de liefde in moordzucht. Dus gebeurt het wel eens dat er hier of daar een toevallig slachtoffer valt. Een oudje dat van de stoep gemaaid wordt, een poedel verpletterd, een winkeljuf uitgekafferd. Rambo wenst u prettige feestdagen.

Dit jaar, beste lezer, blijft mijn innerlijke Rambo veilig opgeborgen. De buit is al binnen, een slordige tien dagen voor d-day. Met dank aan Steen en Been, waar ik eerder deze week tijdens een druilerige lunchpauze mijn neus binnen stak. Weet u wat men verkoopt bij Steen en Been? Fossiele drollen. Echt waar. U vindt ze tussen de mineralen, de edelstenen en de opgezette knaagdiertjes. Fossiele drollen, dames en heren. Ik zeg u: veel beter dan dat wordt het niet. Er kan zelfs een strikje rond.

Vaarwel, Rambo.

Tags: , , , , ,

Leave a Reply