November 21, 2011 1

Het geluk van jonge moeders

By in Gedacht

Jonge moeders, het is me wat. Uw dienaar zat deze week gesandwicht tussen twee exemplaren. Ze gingen voluit. In een efficiënt tempo werden tips uitgewisseld, anekdotes verteld en zorgen gedeeld. Nu en dan werd er met harde munitie geschoten.

‘Kan de jouwe al zus en zo? Nee? Oh.’

Het is fascinerend hoeveel gewicht je in één ‘oh’ kan leggen.

Ik probeerde meermaals dekking te zoeken in de krant die voor mijn neus lag, maar werd telkens opnieuw in de loopgraven van het jonge moederschap gesleurd, waar verwoed werd gestreden met eerste tandjes en eerste woordjes. Ik keek smachtend naar de weekendbijlage op de hoek van de tafel en probeerde mijn hand zo te manoeuvreren dat ik de bijlage terloops naar me toe zou kunnen schuiven. Het lukte, bijna.

Eén van de jonge moeders sloeg me zacht op mijn hand, de bijlage viel op de grond. Nooit gedacht dat je op drieëndertig nog een corrigerende tik kan krijgen.

‘Interesseert het je niet?’

Ik zei weinig overtuigend dat ik het heerlijk vond, een zondagmiddag tussen de papjes en de pampers.

De oorverdovende stilte die viel, sprak boekdelen. De jonge moeders zwegen. Eentje nam de krant. De andere concentreerde zich op haar salade. Ik probeerde ondertussen mijn tong af te bijten. De stilte leek eeuwig te duren.

‘Weet je wat mijn eerste woordje was, toen ik een peuter was?’ vroeg ik tenslotte.

De jonge moeders keken loom op.

‘Sorry’.

De wenkbrauwen ontspanden. Mondhoeken krulden lichtjes.

Ik kreeg de krant en een schouderklopje, en de draad werd opgepikt waar ik hem had laten vallen. Vrolijk zoemden ze verder, over roze mutsjes en wollen jurkjes. Dat heb je met jonge moeders. Ze weten hoe je stoute kinderen moet aanpakken.

Tags: , , ,

One Response to “Het geluk van jonge moeders”

  1. koop says:

    Moeten ook altijd vroeg naar bed. Die stoute kind’ren, bedoel ik. Zonder hoop en zonder eten.

Leave a Reply