March 8, 2011 0

Van een schoon tafel

By in Gegeten

Afgelopen zaterdag gesmuld in To Limani, een restaurant dat bijna pijn aan je ogen doet, maar weet te zalven met authentieke Griekse kost. ‘Potvolkoffie, wat gebeurt hier, wordt de Commentator milder met de jaren?’ hoor ik u denken. Nee, de Commentator is soms gewoon realistisch. Kijk, in een ideale wereld zijn restaurants mooi, is de service perfect en het eten lekker. In Antwerpen mag je al blij zijn dat je geen slaag krijgt als je vraagt waar het toilet is. Geografie, beste lezer, dwingt een mens soms tot compromissen. Zoals in het geval van To Limani dus, dat qua look het midden houdt tussen het preekgestoelte van de gemiddelde Vlaamse kerk en de huiskamer van wijlen mijn grootmoeder. En neen, dat is niet het resultaat van een conceptuele denkoefening, mocht u daaraan twijfelen. De kaart is op zijn zachtst gezegd hilarisch – vermoedelijk werd ze vertaald door één van de Strangers, want je kan er onder andere gegrilde haloumi met rokola eten. Moet u echt eens proberen, het staat bij de forgerechten. Soit, en avant. Mijn kokonista was ronduit voortreffelijk, de rekening was à point, en de ober sprak de hele avond met twee woorden. Fuck Feng Shui en peperdure designhapjes. Mijn grootmoeder zei het twintig jaar geleden al: van een schoon tafel kunt ge niet eten. Niet altijd, bomma. Niet altijd.

Tags: , , , ,

Leave a Reply