January 19, 2011 0

Bistro, métro, dodo

By in Gegeten

Een tijdje geleden dartelde uw dienaar gezwind langs de Seine. De Commentator heeft een haricot voor Parijs. Eén van de redenen daarvoor is dat het er stikt van de bistro’s. Goeie bistro’s. Met een donkerbruin interieur en een krijtbord waar in krullerige letters de plat du jour op genoteerd wordt. Goedkoop, lekker en snel. Mocht u binnenkort in de buurt van de Rue Francs-Bourgeois komen, spring dan eens binnen bij Camille, op nummer 24. U ziet –en proeft- meteen wat ik bedoel.

Eergisteren ging ik met een collega lunchen in Shilling, een nieuwe tent op het Zuid, in handen van de onvermijdelijke Vinko Pepa. Shilling is strikt genomen geen bistro, maar een eetcafé: wij, Belgen willen nu eenmaal de zekerheid dat er ook iets te drinken valt. Ik koesterde weinig tot geen verwachtingen, ik had gewoon honger. Drie kwartier later had ik nog steeds honger. Een lauwe, overprijsde hamburger later was ik een beetje misselijk. Of dat aan het eten lag, laat ik in het midden – het interieur gaat na een tijdje ook nogal zwaar op de maag liggen, ziet u. Soit. Het mocht niet zijn. Ik blijf hardnekkig uitkijken naar een goeie bistro. Pardon, een bistrocafé. Voor een goeie blanquette de veau sluit ik met plezier een compromis. Ah, oui.

Tags: , , , , , , , ,

Leave a Reply