November 12, 2010 3

Een streepje poëzie

By in Gedacht

Het gaat goed met onze literaire leeuwen! Afgelopen dinsdag maakte toekomstig stadsdichter Andy Fierens het volgende wereldkundig via Facebook: “Andy Fierens word ziek van al die joggers met hun opgeblazen rode koppen. Kunnen die aanstellers niet thuis in de kelder hun rondjes lopen? Bij de meeste sporten wordt men tenminste nog verplicht om op een afgebakend terrein te blijven, zodat je d’r niet constant op moet gapen als je over straat loopt.”

Zo, dacht ik. Andy mag graag tegen schenen schoppen. En tegen de officiële spelling. Dat hoort er bij, bij hedendaagsche rijmelarij. Volgens Boest, een collectief van zelfverklaarde dynamische dichters, is de heer Fierens “een onverzadigbare veelvraat in de breedste zin van het woord: begenadigd dichter en performer, cartoonist, organisator, frontman van de literaire trashgroep Andy & the Androids. Trekker, bruller & bij helder weer ook ziener.”

Uw dienaar ontmoette de heer Fierens een paar jaar geleden in de kroeg. Hij stond toen op het punt zijn eerste dichtbundel uit te brengen en was bijgevolg in verre staat van opwinding. U kent het wel, genre rode opgeblazen kop. Ik heb in de regel weinig tot niks met poëzie, maar het moet zijn dat zijn enthousiasme en zijn koddige bolle wangetjes op mijn gemoed werkten, want bij het afscheid nam ik mij prompt voor me ooit te verdiepen in zijn werk. Tot heden heb ik niet de moed gevonden. Ach, eigenlijk hoop ik maar één ding: dat dat trekken en brullen op een afgebakend terrein gebeurt. Zeker bij helder weer.

Tags: , , , , , ,

3 Responses to “Een streepje poëzie”

  1. Max Temmerman says:

    Hey Commentator, krijg ik je adres eens? Dan stuur ik je alsnog een exemplaar op van Grote smerige vlinder. Gratis en voor niks, beloofd! Opdat u zich een mening zou kunnen vormen over ‘s mans werk. Een echte, uitgesproken mening. En dan weten wij, uw lezers, op onze beurt wat u er ècht van vindt.
    Bovenstaande post laat immers, hoe zal ik het zeggen, uitschijnen dat u het werk van Andy Fierens nog niet gelezen hebt, maar dat u het bij voorbaat afschiet, op basis van een post van hem op zijn privé facebook-profiel. En dat is een beetje flauw. Dus: komaan, aan de slag! Lezen die hap!

  2. De commentator says:

    Beste Max Temmerman,
    Wat de post betreft, raad ik u aan hem nogmaals te lezen, ditmaal mét gevoel voor ironie. Wat het boek betreft, geef ik u volmondig gelijk. Iedereen verdient een eerste kans, ook trekkers en brullers. Maar, omdat ik een supporter ben van het boekenvak, zal ik het zelf kopen. Misschien zelfs eerstehands. Wie weet.
    Groet!
    De Commentator

  3. W. says:

    Nodeloos getokkel,luie schrijvers ,vermoeide lezers, we maken het alle dagen mee. Zachtjes geeuw ik mijn monkellachje weg. ‘t Is altijd een beetje feest als de een de andere niet smaakt. Vermakelijk.Tijd nu om voor te dragen uit eigen werk.

    Er wast eens een aaptje en dat wandelde in het bos.
    Het aaptje komt een grote beer tegen. De grote beer geeft het aaptje een klets,pets.
    Het aaptje begint te huilen en zegt:”jij magte niet naar mijn feestje komen.”
    De beer pruilt, kijkt het aaptje aan en zegt:” ik heb het niet express gedaan, ik zal het nooit meer doen.”
    Waarna de beer en het aaptje in mekaars armen vlogen en het aaptje zei:” jij bent e mijn dikke vriend,jij magte altijd naar mijn feestje komen.”
    “aaaaaaaaaaaaaaah” (uiting van intense blijdschap)

Leave a Reply