June 9, 2010 3

Alle Marokkanen zijn dieven

By in Gedronken

Op dit eigenste moment schrijf ik u live toe, lieve lezer, vanuit Caffènation, nog steeds één van mijn favoriete koffieslurpplaatsjes van de stad. “Op een woensdagochtend? Daar zit een reukje aan,” hoor ik u knarsetandend denken. Vrees niet. De Commentator teert niet op uw belastinggeld, noch op subsidies van de meer dubieuze soort. De Commentator, in het dagelijkse leven een ordinair kantoorslaafje, heeft simpelweg een dagje vrij! Of het aan het bakje Ethiopische mokka harar ligt, of de lege dag die zich lui voor me uitstrekt, feit is dat ik haast high van geluk ben. Zélfs de dame van de droogkuis waar ik net een broek en hemd heb gedropt, is er niet in geslaagd een aanslag op mijn goed humeur te plegen. Ze zette nochtans de grove middelen in. Terwijl ze mijn hemd aan een onderzoek onderwierp en luidop met zichzelf overlegde hoeveel ze moest aanrekenen voor het verwijderen van een inktvlek, werd haar aandacht getrokken naar iets of iemand achter mij. Ze kneep haar ogen tot spleetjes en viel abrupt stil, als een roofdier dat een potentiële prooi in de gaten krijgt. Ik volgde haar blik. Op de stoep stond een man die zijn sleutels zocht. De bovenbuurman, zo bleek. Vlak voor hij binnenging, knikte hij. “Vreemdelingen,” siste ze, “kan je maar beter in de gaten houden. Voor je het weet zitten ze met hun bruine poten in je kassa.” Om vervolgens mierzoet mee te delen dat ik mijn kleren over exact een week kon oppikken. Ik vroeg of het echt niet vroeger kon, en zei dat ik de broek nodig had voor het huwelijksfeest van mijn zus. Ha, een huwelijk, daar wilde Dina Droogkuis wel een kleine krachttoer voor uithalen. Ze vroeg wanneer ik de kleren nodig had. “Het feest is maandag, dus graag zaterdag ten laatste.” Maandag, dat vond ze een rare dag voor een huwelijksfeest. Ik haalde mijn schouders op. “Tja, in Marokko doen ze het helemaal anders.” Ik stak het bonnetje in mijn broekzak. “Tot zaterdag!” Ik zag nog net hoe Dina koraalrood werd. De kleur stond haar wel. Ondertussen slurp ik genoegzaam van een tweede kopje Ethiopische mokka harar, en bedenk ik me dat ik misschien écht maar eens naar Marokko moet. Marrakech schijnt erg mooi te zijn. Koffiehuizen zat daar. Hopelijk mét wifi. Ik zal Dina Droogkuis alleszins een kaartje sturen.

Tags: , , , , ,

3 Responses to “Alle Marokkanen zijn dieven”

  1. koop says:

    Hoe treffend, zo net voor de verkiezingen!`
    ps: Ik durf wedden dat Dina Droogkuis witter dan wit kan wassen.

  2. De commentator says:

    Verkiezingen? Wanneer? Waar? Hoe laat?

  3. W. says:

    Koffie in Marrakech,of liever fruitsap en dan van daaruit met de R4 over de Atlas,langs de Gorges tot aan de woestijn. Thee met suiker,uren keuvelen in de nacht met de Berbers onder de alziende volle maan,gaan!

Leave a Reply